Kada bi zen imao svoje spise, onda bi ova kolekcija zen tekstova, kao i sanskritskih rukopisa koji su im prethodili, mogla da polaže pravo na to da bude uključena u njih.

Ovde su u jednoj knjizi sakupljena sva iskustva zena, njegove zagonetke i prikazi stupnjeva svesnosti, zajedno sa sličnim učenjima koja su vekovima starija od zena.

Knjiga Aikido i harmonija prirode otkriva dubokoumne filozofske i etičke principe otelovljene u veštini aikidoa i povezuje ih s prirodnim zakonima. Ovo je jedna od najjasnijih, najdubokoumnijih i najinspirativnijih knjiga koja je ikad napisana o aikidou, pa čak i o bilo kojoj ratničkoj veštini.

„Čovečanstvo je vekovima bilo neobično fascinirano alhemijom. Osnovno filozofsko polazište bilo je da, pošto je Božanska Volja u početku delovala na prvu materiju kako bi stvorila plemenite metale i sve drugo, zašto ne bi i alhemičar - pročišćenog uma i srca, i vešt u laboratorijskoj praksi tadašnjeg vremena - mogao da izvede ovaj isti prirodni proces u kraćem vremenskom periodu?

Paramahansa Jogananda, učenik Šri Juktešvara, koji pripada lozi učitelja čiji je začetnik legendarni večni jogin Babađi, u knjizi opisuje svoje susrete sa himalajskim joginima, svoje naukovanje kod Šri Juktešvara, susret sa besmrtnim Babađijem i svoje prosvetljenje. To je ujedno i jedan od najlepših literarnih opisa samadija, najvišeg stanja svesti koja ljudska bića mogu dostići.

U predgovoru milenijumskom izdanju Bez granice Vilber je napisao: „Ljudska bića uistinu raspolažu čudesnim spektrom svesti, veličanstvenom dugom neobičnih mogućnosti i sposobnosti, a ovi potencijali zaista se kreću od materije do tela do uma do duše do duha. Pojedinci mogu da rastu i razvijaju se u čitavom tom spektru, doživljavajući neposredno svaki od ovih "nivoa" ili duginih "boja", što se okončava neposrednim iskustvom samog duha.